ذخیره‌سازی راستی‌آزمایی‌شده

هر سرویس میزبانی می‌تواند بگوید «فایل‌هایتان امن است». در Zaryn می‌توانید خودتان بررسی‌اش کنید. ## بررسی آخرین push از پروژه‌تان: ```bash zev verify-storage ``` zev قدم به قدم و با ریاضی، نه اعتماد، بررسی می‌کند: 1. Zaryn مرتب همهٔ اشیای ذخیره‌شده را دوباره می‌خواند و با هششان مقایسه می‌کند، بعد یک **رسید** امضاشده از آنچه نگه می‌دارد صادر می‌کند. 2. zev تأیید می‌کند همهٔ اشیای آخرین push شما در آن رسید هستند. 3. zev امضای رسید را بررسی می‌کند، و اینکه رسید در **لاگ شفافیت** عمومی Zaryn ثبت شده؛ سابقه‌ای فقط‌افزودنی که نمی‌شود بعداً بی‌صدا ویرایشش کرد. اگر هر گامی شکست بخورد، zev می‌گوید کدام. می‌توانید ریموت و شاخه را نام ببرید: `zev verify-storage origin main`. همین بررسی می‌تواند در مرورگرتان اجرا شود: در تنظیمات مخزن روی Zaryn، از **بررسی، بی‌آنکه به Zaryn اعتماد کنید** استفاده کنید. این کار کد راستی‌آزمایی خود zev را در صفحه اجرا می‌کند، پس نتیجه به راستگویی سرور Zaryn بستگی ندارد. ## خواندن بخشی از یک فایل بزرگ، با بررسی ```bash zev fetch-range <object-hash> <start> <length> -o part.bin ``` فقط همان بخش از یک شیء بزرگ را دانلود می‌کند، همراه اثباتی که به آن شیء تعلق دارد. حتی چند بایت از یک فایل چند گیگابایتی با هش فایل بررسی می‌شود. ## Zaryn چطور داده‌هایتان را نگه می‌دارد - هر شیء با هش محتوایش ذخیره می‌شود، پس هر آسیبی همیشه قابل تشخیص است. - یک نسخهٔ دوم نگه داشته می‌شود و یک بررسی روزانه هر نسخه را از روی دیگری تعمیر می‌کند. - جایی که سرور ارائه کند، سیاست ذخیره‌سازی «resilient» (در تنظیمات مخزن) فایل‌های بزرگ را هم با کدگذاری پاک‌شدگی (erasure coding) میان چند سرور پخش می‌کند تا از دست رفتن بعضی از آن سرورها را تاب بیاورند.