کامیت‌های امضاشده

هر کامیت می‌گوید چه کسی آن را نوشته، اما هر کسی می‌تواند هر نامی را در تنظیمات zev خود بنویسد. **امضا** ثابت می‌کند کدام کلید کامیت را ساخته است. zev هر کامیت تازه را روی رایانهٔ شما امضا می‌کند و Zaryn کامیت را تنها وقتی **تأییدشده** نشان می‌دهد که کلیدِ امضاکننده روی همان حسابی باشد که نامش آمده. ```diagram type: cards title: معنای هر برچسب --- ✓ | تأییدشده | امضای درست با کلیدی که روی یک حساب است؛ فهرست کامیت‌ها نام آن حساب را می‌آورد ✍ | امضاشده | امضای درست با کلیدی که هنوز هیچ حسابی آن را نیفزوده · | بی‌برچسب | بی‌امضا، مثلاً کامیتی که با commit.sign false ساخته شده ``` ## چطور کار می‌کند ```diagram type: sequence title: از zev commit تا تأییدشده lanes: رایانهٔ شما | Zaryn alt: zev commit هش کامیت را با کلید مخزن امضا می‌کند و امضا را در ‎.zev/signatures نگه می‌دارد؛ zev push کامیت و سپس امضاها را می‌فرستد؛ Zaryn هر امضا را با کامیتش می‌سنجد و اگر کلید روی حسابی باشد آن را تأییدشده نشان می‌دهد --- note رایانهٔ شما : zev commit: امضای «zev commit <hash>» با ‎.zev/identity | accent رایانهٔ شما -> Zaryn : zev push: اشیای کامیت، سپس امضاهایش note Zaryn : سنجش هر امضا با هش کامیتش؛ نخستین امضا می‌ماند | good Zaryn --> رایانهٔ شما : چند امضا نگه داشته شد و چندتا روی حساب شما تأییدشده است ``` - امضا هش کامیت را می‌پوشاند و هش، فایل‌ها، پیام، نویسنده و کامیت والد را. یک بایت را عوض کنید و امضا دیگر جور نمی‌شود. - هر مخزن کلید خودش را دارد، در ‎`.zev/identity`. دستور `zev signing-key` آن را چاپ می‌کند. - zev امضاها را در ‎`.zev/signatures` نگه می‌دارد و در push بعدی، پس از کامیت‌ها، می‌فرستد. امضایی که سرور دارد دوباره فرستاده نمی‌شود. - سرور هر امضا را پیش از نگه‌داشتن می‌سنجد. هر کامیت نخستین امضایش را نگه می‌دارد: امضای بعدی جای آن را نمی‌گیرد. ## کامیت‌هایتان را تأییدشده نشان دهید در هر مخزنی که از آن push می‌کنید یک بار این را اجرا کنید: ```bash zev signing-key add --label laptop ``` zev کلید عمومی مخزن را به حساب شما می‌فرستد. از آن پس هر کامیتی که امضا کرده، در فهرست کامیت‌ها و صفحهٔ کامیت با نام شما **✓ تأییدشده** نشان داده می‌شود. کامیت‌هایی که پیش از افزودن کلید امضا شده‌اند هم حساب می‌شوند. کلید را در وب هم می‌توانید بیفزایید: **امنیت ← کلیدهای امضای کامیت**. در مخزن `zev signing-key` را اجرا کنید و کلیدی را که چاپ می‌کند بچسبانید. ```diagram type: flow title: چرا Zaryn هرگز خودش کلیدی را به حسابی پیوند نمی‌دهد --- push گواه نیست | توکن push ممکن است لو برود؛ چیزی دربارهٔ صاحب کلید نمی‌گوید | warn | 🔑 ~ zev signing-key add فقط خود شما | کلید وقتی حساب می‌شود که حسابش آن را بیفزاید | good | ✓ ~ نخستین حساب هر کلید یک حساب | حتی پس از حذف، کسی دیگر نمی‌تواند آن را بگیرد | accent | 🔒 ``` ## فقط کامیت‌های تأییدشده ادغام شوند مدیران یک مخزن می‌توانند این را الزامی کنند: **⚙ تنظیمات ← فقط کامیت‌های تأییدشده ادغام شوند**. از آن پس یک درخواست ادغام تنها وقتی ادغام می‌شود که همهٔ کامیت‌هایی که می‌آورد تأییدشده باشند. فهرست بررسی درخواست ادغام می‌گوید چندتا تأییدشده نیستند، و هیچ‌کس، حتی مدیر، نمی‌تواند ادغام را به زور از آن بگذراند. ```diagram type: flow title: یک درخواست ادغام زیر این قاعده --- کامیت‌های بی‌امضا | فهرست بررسی: ۲ کامیت تأییدشده نیستند؛ ادغام خاموش است | warn | ✍ ~ zev sign-commits، zev push همه تأییدشده | بررسی سبز می‌شود | good | ✓ ~ ادغام ادغام شد | شاخهٔ مقصد همیشه فقط کامیت‌های تأییدشده می‌گیرد | accent | 🔒 ``` این قاعده یک شاخه را هم در برابر push مستقیم نگه می‌دارد: `main`، مگر در همان تنظیمات شاخهٔ دیگری نام ببرید. pushی که کامیتی تأییدنشده به آن بیاورد رد می‌شود و zev می‌گوید چندتا و چه باید اجرا کرد. شاخه‌های دیگر هر چیزی را می‌پذیرند، پس می‌توانید کار نیمه‌تمام را push کنید و درخواست ادغام باز کنید؛ بررسی آن این کامیت‌ها را می‌پوشاند. zev امضاها را پیش از جابه‌جا کردن شاخه می‌فرستد، پس push امضاشده در یک گام انجام می‌شود. ```bash zev push-api origin main # Push refused: 1 new commit(s) on main aren't Verified, and this repository takes only Verified commits there zev sign-commits 1 zev push-api origin main # Push complete ``` اسکریپت‌ها و عامل‌ها هم می‌توانند آن را بخوانند و تنظیم کنند: `GET` و `PUT /v1/repos/<owner>/<repo>/signing-rule` با `{"require_verified": true, "branch": "main"}`. فهرست کامیت‌ها (و ابزار `zaryn_commits` در `zev mcp`) امضای هر کامیت را نشان می‌دهد. ## دستورها ```bash zev signing-key # کلید این مخزن، و این‌که کامیت‌های تازه امضا می‌شوند یا نه zev signing-key add [--label x] # افزودن به حساب: کامیت‌هایش تأییدشده نشان داده می‌شوند zev signing-key ls # کلیدهای امضای حساب شما، با شمار کامیت‌هایی که هرکدام امضا کرده zev signing-key rm <id> # حذف یکی: کامیت‌هایش امضاشده نشان داده می‌شوند، نه تأییدشده zev verify <commit> # سنجش امضای یک کامیت همین‌جا (هش کوتاه کافی است) zev sign-commits [N] # امضای N کامیت آخر که امضا ندارند (پیش‌فرض ۱۰۰) zev config set commit.sign false # توقف امضای کامیت‌های تازه در این مخزن ``` ## پرسش‌ها **رایانه‌ام را گم کرده‌ام.** کلید را با `zev signing-key rm <id>` یا در صفحهٔ امنیت حذف کنید. کامیت‌هایش دیگر تأییدشده نشان داده نمی‌شوند و هیچ‌کس دیگر نمی‌تواند آن کلید را به حساب خود بیفزاید. **روی رایانهٔ تازه clone کرده‌ام.** نسخهٔ تازه نخستین باری که امضا می‌کند کلید خودش را می‌گیرد. آنجا هم `zev signing-key add` را اجرا کنید. **کامیت‌های پیش از امضا.** `zev sign-commits` آن‌ها را با کلید مخزن امضا می‌کند. push کنید تا نشان داده شوند. **فرقش با `zev sign <cid>` چیست؟** `zev sign` هر شیئی را با هویت شما امضا می‌کند، برای گواهی که به کسی می‌دهید. امضای کامیت خودکار است و در Zaryn نشان داده می‌شود. همچنین ببینید: [هشدارها و تبار](/docs/fa/advisories) برای علامت‌زدن کامیت‌های آسیب‌دیده، و [ذخیره‌سازی بررسی‌پذیر](/docs/fa/verified-storage) برای گواه این‌که Zaryn آنچه push کرده‌اید را نگه می‌دارد.